opinion

หิ่งห้อยตัวน้อย...ฉายแสงระยิบระยับเกี้ยวพาราสี
เพื่อขยายเผ่าพันธุ์ของตนใต้ต้นไม้ใหญ่
นับพันนับหมื่น

แต่มีอยู่หนึ่งตัว...มันเหงาหงอยอยู่เพียงลำพัง...
ไม่ฉายแสง เกาะนิ่งไม่ไหวติง
ไม่บินโฉบเกี้ยวพา หิ่งห้อยตัวใด...

เพราะปีกของมันหักขาด
ความบอบช้ำนั้น...ทำให้มันนอนรอ
เพียงให้วันๆนึงผ่านไป
จนกว่าจะถึงวันสุดท้ายของชีวิต
เดินส่ายไปมา พยายามกระพือปีก

แต่ทุกครั้งที่มันทำเช่นนั้น
คือทุกครั้งที่ความบอบช้ำเพิ่มมากขึ้นๆ
ก่อนที่หิ่งห้อยตัวอื่นจะวางไข่และบินหายไป
เจ้าหิ่งห้อยผู้อับแสง ก็นอนนิ่งเดียวดาย
จนวาระสุดท้ายของตัว


ความรู้สึกที่พยายามแล้ว
แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือความเจ็บช้ำ...
บางครั้งบางที มันก็ทำให้คนเราก็ไม่ต่างจาก
หิ่งห้อยที่อับแสง...แมลงที่ไร้ปีก

...และฉันกลายเป็นหิ่งห้อยตัวนั้น

Copyright © 2007 by + JaCKuLa PuPPeT + 
Licenses by + CReaTiVe CoMMoNS aTTRiBuTioN +